Moderne Robin Hood?
Een moderne Robin Hood, zo lijkt Yvonne van Hertum door diverse media te worden gezien. Iemand die opzettelijk de wet overtreedt met het doel de minderbedeelden te helpen. Het doel heiligt de middelen. Nobel. Fraai. Eervol. Zo lijkt het.
doelen sca-sks
Wat is nu eigenlijk het doel van sca-sks met Yvonne van Hertum als boegbeeld? Op hun eigen site noemen ze het zo:
Wij werken met niemand samen en werken op onze eigen manier om de cybercriminelen en pedofielen aan te pakken.
Even verder staat dit nog:
Het is ons niet te doen om geld , wij willen aandacht voor de problematiek van pedofilie en cybercriminelen, tevens willen wij proberen om het Grooming of Child Grooming in Nederland strafbaar te krijgen. Ook het uit de lucht krijgen van pedofielen websites is ons doel, hiervoor gebruiken we alle middelen die nodig zijn.
StopChildAbuse / StopKinderSex is geen stichting, doch een groep vrijwilligers die anoniem opereren.
Uitleg doelen
Cybercriminelen. Wie of wat dat zijn mag iedereen voor zich invullen. Ik zou niet durven aangeven wat voor criminaliteit er mee bedoeld wordt in deze context.
Pedofielen aanpakken. Er moet iets mee gebeuren. Wat precies is niet duidelijk. Maar gezien de uitlatingen op het blog van sca-sks van de afgelopen tijd vermoed ik dat men hier doelt op fysieke straffen voor alle pedofielen. Dat lijkt een beetje de strekking van veel antwoorden en blogjes aldaar.
Het laatste dat men noemt, het
strafbaar krijgen van childgrooming is waarlijk een nobel doel. Via chats kinderen verleiden is verachtelijk en mag wat mij betreft vandaag nog strafbaar worden gesteld. Een wet regelen impliceert echter ook handhaving. Wat is een wet zonder handhaving? Dan moet er dus actief gehandhaafd gaan worden. Ouders moeten geinformeerd worden. Er moet kindveilige internetsoftware worden bedacht om dit soort zaken te voorkomen of op zijn minst te detecteren. Lastig onderwerp trouwens wegens de anonimiteit die het internet biedt.
Doelen verwezenlijken?
De aandacht voor pedofilie is er zeker. Je kunt stellen dat dat doel bereikt is. Of dat geldt voor cybercriminaliteit durf ik niet te stellen, daar mij niet helder is wat er mee bedoeld wordt.
Het laatste en meest heldere doel lijkt nog niet echt te vorderen. Ik zie alleen illegale activiteiten gebeuren om de pedofielen en iedereen die naar mening van de sca-sks-ers sympathiseert met pedofielen de mond te snoeren. Veel geschreeuw, weinig wol.
Het probleem van childgrooming heb ik nog niet terug gezien in de media. De politiek is er mondjesmaat mee bezig. In oktober 2007 zou de Raad van Europa een verdrag ondertekenen, waarmee grooming beter moet worden kunnen aangepakt.
Zulks eenmaal in de raad van europa besloten, moet dit echter nog "vertaald" worden naar Nederlandse normen. Een wetsvoorstel zal gedaan moeten worden. Na positieve besluitname zal de wet ten uitvoer gebracht moeten worden.
Speciale politieagenten moeten worden geinstrueerd hoe met de materie om te springen. Wellicht zou men zelfs een taskforce moeten instellen om het strafbaar gestelde child-grooming op de juiste wijze te aanpakken, vorm te geven in een werkwijze hoe men het opspoort, rechercheert en juridisch verantwoordt vervolgt. Strafmaten moeten bedacht worden. Al met al toch nog een behoorlijk ingewikkeld verhaal. Dat er iets moet gebeuren, lijkt helder. Hoe dat in te vullen is onderwerp van gesprek voor vele deskundigen zou ik vermoeden. Geen eenvoudig probleem.
Daar hoor ik Yvonne van Hertum helaas helemaal niet over. Ik hoor geen pleidooi met inhoudelijke argumenten. Ik hoor geen concrete voorstellen. Dat doel lijkt nog ver van verwezenlijking, als het doel al de broodnodige aandacht krijgen gaat die het verdient.
Aantallen?
Dan de vraag of pedofielen (en cybercriminelen?) nu echt aangepakt worden? Als er iemand is die kan bevestigen dat het aantal pedofielen daalt, of het aantal kindermisbruiken, dan hoor ik het graag. Vooralsnog lijkt het getier en gemier van Yvonne van Hertum en haar volgelingen geen enkele zoden aan de dijk te zetten. De 'robin hood' methoden die gebruikt worden, namelijk illegale activiteiten ontplooien om het oh zo mooie doel te bereiken, scoren niet.
Wat er wel gebeurt is, dat de middelen erg veel aandacht krijgen. De doelen lijkt van secundair belang.
Het doel versus de middelen
De middelen die Yvonne van Hertum en consorten gebruiken zijn:
-het hunten (volwassenen die zich voordoen als kinderen en zo vermeende pedofielen uitlokken tot sexuele chats. Als de chat een sexueel karakter krijgt dan krijgt de vermeende pedofiel het stempel: Busted bij sca-sks opgedrukt. Men eist identiteitsbewijs, een verklaring die ondertekend moeten worden dat hij zulke activiteiten nimmer meer zal ontplooien, waarbij een exemplaar van het dossier naar de politie zou gaan en sca-sks een exemplaar bewaart),
- het benoemen en achtervolgen van vermeende pedofielen (zonder rekening te houden met de persoon. Of deze zijn of haar gedachten nu uit of niet, in daden omzet of niet. Maakt niet uit. Iedere pedofiel is op voorhand een verschrikkelijk mens. Men plaatst van de gevonden pedofielen of naar wat men vermoedt sympathisanten van pedofielen alle gegevens die ze kunnen vinden op het internet. Ze worden bedreigd met fysieke "straf", geintimideerd, werkgevers worden geinformeerd).
Hunten
Aangaande het hunten kan je met gemak stellen dat het een erg hoog Robin Hood gehalte heeft. Men ligt in het virtuele struikgewas te wachten tot een prooi arriveert. Deze wordt vervolgens genadeloos aan de virtuele boom geknoopt. Ik omschreef het al hierboven.
Een zogenaamde betrapte is echter betrapt op chattten met een meerderjarige. Deze deed zich weliswaar voor als minderjarige, maar blijft een meerderjarige. Geen rechter heeft nut van deze activiteiten, de politie al evenmin. Er gebeurt feitelijk niets illegaals. Men zegt dat de echte pedofielen niet in zulke chatrooms rondhangen. Tegenwoordig is de grens van kind naar tiener wat lastiger te trekken. Tieners doen zich nogal eens volwassener voor dan ze zijn.
Ik wil geenszins pedofilie goedpraten, want ik ben zelf ouder van drie kinderen en ook bezorgt over kindermisbruik zoals iedere ouder. Wat ik wel aanstip is de nuance die in dit veld ligt. Is een man die zich laat verleiden door een tiener echt heel erg strafbaar? Stel de man is 19 jaar. Volwassen dus. Het kind is 14 jaar. Een kind dus.
De goede lezers hebben mijn poging wel herkend denk ik. Ik poog aan te geven dat het lastig is om de situatie goed in te schatten. Hunten is gevaarlijk. Omdat het generaliseert. Omdat het niet mag in Nederland. Omdat het niets oplevert.
Hunten is zinloos geweld!
De in de struik liggende hunter is met zijn of haar pijl en boog net zo strafbaar als de persoon die opgewacht wordt. De val die is gezet klapt weliswaar pijnlijk dicht en doet pijn. Pijn in de levens van meerderen. De hunter die zich hiertoe moet aanzetten. Degene die het fotootje levert waarmee men zich verschuilt in de struiken. De persoon die opgewacht wordt en die door zijn omgeving kan worden uitgekotst wegens.. Ja wegens wat? Men is niet zeker van het feit dat het om een pedosexueel gaat!
Benoemen en achtervolgen vermeende pedofielen
Men kent de heksenjacht tegen Martijn; het forum van de pedofielenvereniging. Op dit forum worden kinderen verheerlijkt met te vaak een sexuele ondertoon of implicatie. Liefst zou van Hertum het Martijn forum vandaag nog van het internet krijgen. Ik stem daar graag mee in op basis van mijn gevoelens die deze site bij me oproept. Liefst wel op de voorwaarde dat het blog van Yvonne van Hertum en de haren ook tegelijk verdwijnen. Gelijk oversteken zou ik voor willen stellen. Wat er op het forum van Martijn besproken wordt is vunzig. Ik heb het uit interesse, omdat ik meer over het onderwerp wilde weten zo eens doorgebladerd. Ik werd er onpasselijk van.
Kopieerwoede
Waar ik net zo makkelijk onpasselijk van wordt, is het blog van Yvonne van Hertum en consorten. Daar wordt namelijk te pas en onpas gequoot uit het forum dat men zo graag van het internet wil hebben vanwege de vunzigheid en de emoties die dat losmaakt bij de lezer. Om de ene site weg te krijgen, kopieert men de inhoud er lukraak van in een andere site. Klinkt niet erg logisch, maar dat is wat er dagelijks gebeurt, omdat men vindt dat het blootgesteld moet worden. Wat moet er echter bloot gesteld worden; het forum van Martijn is een open forum. Iedereen kan er kijken.
Blogje vullen
Ieder berichtje in de media waarin het steekwoord pedofilie of kinderporno te vinden is, lijkt ook zijn weg te vinden naar het blog van Yvonne van Hertum en consorten. Daar wordt vervolgens lustig op becommentarieerd. Liefst met stevige taal. Ranzige pedo, ballen afhakken en koken in heet water, nou ja het beeld kent u verder wel. Diverse blogbezoekers
en lustig mee met het wolvenpack achter het blog. Men knipoogt wellustig naar elkaar, instemmend over het idee dat men in de hoofden heeft over de naar hun mening ranzige pedo's. Men suggereert veel kennis over de achtergronden te hebben. Ik durf te stellen dat het een uit de hand gelopen clubje verveelde en getroebleerde huisvrouwen- en mannen is, dat zich met behulp van het internet enkele termen heeft aangeleerd.
Eén kritische vraag verder, ben je er al snel van overtuigd, dat men eigenlijk niet zo goed weet wat men doet. Men suggereert kontakten met heel belangrijke mensen. Eén van de medewerkers zou een justitieel medewerker zijn die belangrijke informatie doorspeelt. Lijkt me een reden voor ontslag op staande voet. Van een justitieel medewerker zou je integriteit en betrouwbaarheid verwachten. Al met al lijken zulke uitspraken een rookgordijn om de eigen onkunde te verhullen.
censuur
Het ongestructureerde knippen en plakken van stukjes informatie leidt tot verknipte informatie. Op basis van halve informatie worden hele conclusies getrokken. Men lijkt het daar snel al veel beter te weten dan alle experts die zich mogelijkerwijs hebben gebogen over het probleem. En passant wordt iedereen die niet geheel past in de denktrant van de ware gelovigen aldaar in scherpe bewoordingen afgesnauwd. Kritische blogbezoekers kent men daar niet, die worden namelijk na een waarschuwing geweerd. Kritiek wordt gecensureeerd en voorzien van zogenaamd scherpzinnige weerwoorden.
Ik pedofiel?
Dit was allemaal niet zo erg, als het hier bij bleef. Als toevallige voorbijganger op dat blog kwam ik na wat kritische vragen ook zomaar met mijn ipnummer en emailadres op het internet. Om nu te zeggen dat ik een pedofiel ben. Nee. Zonder onderzoek, zonder informatie, zonder veroordeling van een rechter, oordeelt men daar over mensen. Hele volksstammen worden zonder meer over één kam geschoren. Zonder vragen, onderzoek, of iets wat daar weg van heeft, worden privé-gegevens van mensen daar op het internet geplaatst.
Pedochecken in je buurt
Het minst erge voorbeeld daarvan is de pedocheck. Men claimt daar van elke veroordeelde pedofiel te kunnen aangeven in welk postcodegebied die verblijft. Een telling levert een aantal van 45 op, terwijl het aantal veroordeelden een veelvoud daarvan is. De pedocheck? De wachter aan je deur die voor je in de gaten houdt of je risico loopt, is niets minder dan gatenkaas. Een nutteloos speeltje van Yvonne van Hertum die hiermee in ganzenpas het Amerikaanse voorbeeld volgt, maar het niet voor elkaar krijgt om het goed in te richten. Kan ook niet. In Amerika is het een overheidsspeeltje. Hier het speeltje van een verveelde huisvrouw.
ongefundeerd beschuldigen
Wat veel erger is dat mensen zonder veroordeling, zonder gefundeerd bewijs, zonder fatsoenlijke aantijging en verdediging aan de galg gehangen worden. Werkgevers worden gemaild, iedereen die ze kunnen vinden in de omgeving wordt in kennis gesteld. Wat nu als blijkt dat de persoon helemaal geen pedofiel is? Zelfs slachtoffers van kindermisbruik, die zich kritisch uitlaten tegenover Yvonne van Hertum worden bestempeld als pedofielen. Het is al gebeurd dat een persoon ongefundeerd werd bestempeld als pedofiel en via de rechtbank moest Yvonne van Hertum rectificeren. Het is dus een reeel risico dat je met de jacht op de verkeerde schiet.
Konijnenjacht?
Zoals een collega zo mooi verwoordde: Je schiet met een tank op konijnen. De konijnen met een ziekte onder de leden duiken diep weg. De gezonden lopen hard weg, maar lopen toch het risico door een verdwaalde kogel geraakt te worden. En dan? Dan is mevrouw van Hertum niet thuis. Dan is dat 'jammer', allemaal voor het goede doel, u weet wel het aanpakken van pedofielen. Hadden we dat gedaan dan, pedofielen aanpakken? Nee. Dat niet. Maar wel geprobeerd. En dat is goed toch?
Uiteraard denk ik zelf dat het middel vele malen erger is dan de kwaal. Dat moge blijken uit mijn betoog.
Vele mensen worden in het slagveld beschadigd. Het is een harde jacht tegen pedofilie. Mevrouw van Hertum heeft het er voor over dat er mensen onnodig door beschadigd worden.
Maar waar kindermisbruik genoemd wordt, vraag je je af wat de slachtoffers vinden en wat die nu allemaal merken van de handel en wandel van mevrouw van Hertum.
Wie helpt er?
Nou, mevrouw van Hertum is niet thuis als het gaat om echt helpen. Mevrouw van Hertum jaagt liever dan dat ze verpleegt. Het verplegen is bijzaak, als je maar hard en vaak genoeg schiet, hoef je tenslotte niets meer te verplegen.
Dan is iedereen dood, behalve degene achter de trekker. Laat dat nu net Yvonne van Hertum zijn. Onze Robin Hood heeft de wet overtreden om de minderbedeelden te helpen, alleen jammer dat er geen minderbedeelden meer zijn om te helpen.
Bijdrage van Pat3766
