Kindermisbruik moet bestreden worden. Op stevige wijze, met gepaste straffen en evenzo gepaste ondersteuning van overlevers en betrokkenen.
Er zijn geluiden die roepen dat gegevens van veroordeelde misbruikers op het internet geplaatst moeten worden.
Een particulier initiatief heeft bijvoorbeeld al een pedopostcodecheck. Op een website kan men zien of er in een postcodegebied een veroordeeld misbruiker woont. Het gaat alleen om de wijkaanduiding, dus de 4 cijfers. Je kan vragen stellen bij de effectiviteit van het aangeven van postcodecijfers op het internet. Wat je te zien krijgt is een wijk. Sommige wijken zijn erg groot. Hoe kan zoiets de veiligheid bevorderen?
Zinssnede uit
Wikipedia:
...Volgens schattingen is het aantal pedofielen tussen de 0,2 en 1% van de bevolking, dus in Belgie 20.000 tot 100.000 en in Nederland 32.000 tot 160.000.
Uit website van
TNTpost:
Er zijn op dit moment 483 gemeenten en 2.451 erkende woonplaatsen. Er zijn 4.878 viercijferige wijkcodes, waarmee op dit moment zo’n 470.000 postcodes zijn gevormd. Van deze 470.000 postcodes zijn er zo'n 14.500 postcodes voor postbussen en 6.500 postcodes voor antwoordnummers.
4878 wijkcodes. Je zou dus makkelijk alle postcodegebieden op voorhand alvast kunnen arceren. Er zou namelijk wel eens een kindermisbruiker kunnen wonen. Volgens de site-eigenaren zijn pedofielen allen tikkende tijdbommen en potentieel kindermisbruiker. Om risico’s te voorkomen zou je dus overal in Nederland moeten oppassen op je kinderen.
Sommige mensen geven als argument voor zo'n site met persoonsgegevens van kindermisbruikers: "omdat mijn kinderen dan veilig kunnen spelen".
Dus dan weet je dat er een veroordeeld kindermisbruiker in je wijk woont. Kan je dan stellen dat je kind veilig is? Ik denk van niet. Iedere ouder moet namelijk altijd op zijn kind passen. Ook en misschien juist als in jouw postcodegebied geen veroordeeld kindermisbruiker woont.
Het plaatsen van persoonsgegevens van veroordeelde misbruikers op een website is naar mijn mening vooral een mogelijkheid om die kindermisbruiker het leven zuur te maken. Welk ander doel heeft de wetenschap dat er een veroordeeld kindermisbruiker woont in je wijk? De ervaringen in Amerika wijzen al op zo'n uitwerking. Eigenrichting en wraak waren de resultaten.
Eigenrichting gaat over wraak en niet over straf. Wraak is een negatieve emotie. Straf is een rationele reactie op een voorval.
Het voelt wellicht niet slecht in emotionele zin om een misbruiker eigenhandig aan te pakken, maar in een rechtsstaat waar wij in leven past zulks niet. Stop je met de wetenschap dat er een veroordeeld misbruiker in je wijk woont je kinderen achter gesloten en vergrendelde deuren, zodat de kinderen over een jaar of 18 bleek en wereldvreemd pas naar buiten mogen? Wat doe je met die wetenschap?
Preventie van kindermisbruik zit in jezelf en niet in wetenschap over een kindermisbruiker in je buurt. Ook al weet je dat deze er woont; dan nog moet je je kind beschermen. Je moet je kind namelijk altijd beschermen. Weerbaar maken ook. Bespreekbaar maken van mogelijke situaties en de reactie van het kind daarin proberen te sturen. Ouders moeten hun maatregelen nemen om mogelijke misbruiksituaties te voorkomen. Luisteren naar wat hun kinderen zeggen over het onderwerp en wat ze meemaken bijvoorbeeld.
Het publiekelijk maken van persoonsgegevens van veroordeeld misbruiker is om verschillende redenen onmogelijk en ongewenst:
1. Het is op dit moment wettelijk niet mogelijk. De grondwet staat zulks niet toe:
http://www.st-ab.nl/wetgrondwet.htm#h1 Zie artikel 10 lid 1, 2 en 3.
Daarnaast is er een gespecificeerde wet, die de bescherming van persoonsgegevens moet realiseren. De WBP. Hierin wordt gesproken over bijzondere gegevens. Uittreksel hieruit:
"De aard van sommige persoonsgegevens brengt mee dat de verwerking ervan
een grote inbreuk kan vormen op de persoonlijke levenssfeer van de betrokkene,
omdat die gegevens gevoelige informatie over iemand verschaffen.De Wbp
noemt deze gegevens bijzondere persoonsgegevens. Voor de verwerking van
bijzondere persoonsgegevens geldt een strenger regime dan voor gewone
persoonsgegevens. In paragraaf 7.2 wordt uitgelegd welke gegevens bijzondere
persoonsgegevens zijn. In paragraaf 7.3 worden de regels voor de verwerking
van die gegevens toegelicht.
7.2 Wat zijn bijzondere persoonsgegevens?
Bijzondere persoonsgegevens zijn alle persoonsgegevens die informatie
verschaffen over iemands:
'¢ godsdienst of levensovertuiging;
'¢ ras;
'¢ politieke gezindheid;
'¢ gezondheid;
'¢ seksuele leven; en
'¢ lidmaatschap van een vakvereniging.
Verder zijn bijzondere persoonsgegevens:
'¢ strafrechtelijke persoonsgegevens; en
'¢ persoonsgegevens over onrechtmatig of hinderlijk handelen waarvoor
een verbod is opgelegd (bijvoorbeeld een straatverbod).
Een voorbeeld van strafrechtelijke gegevens zijn gegevens over veroordelingen,
maar ook gegevens over een verdenking door Justitie van een strafbaar feit.
Gegevens over iemands gezondheid omvatten uiteraard medische gegevens,
maar meer in het algemeen gaat het om alle gegevens over de geestelijke of
lichamelijke gezondheid van een persoon."
Volledige tekst:
http://www.justitie.nl/images/Handleidi ... eme=purple
Dit ziende kan je niet anders concluderen dan dat een website met pedofielen er op wettelijk niet is toegestaan. Diverse wetswijzigingen zijn er voor nodig.
Dit nog los van de vraag of je wel degelijk toegevoegde waarde ziet in zo'n site.
2. Het is ethisch gezien onjuist. Je creëert een vals gevoel van veiligheid en je stimuleert volksrichtingen.Daarnaast; waar stop je met het labelen van mensen? Hierna de moordenaars. Daarna de donkerharigen? Of wellicht de zigeuners? De recente geschiedenis toont enorm fout gelopen voorbeelden van generalisatie en vooroordeel.
3. Het voegt weinig toe aan de veiligheid. Het geeft hooguit een gevoel van schijnveiligheid. "pfoei, in mijn wijk woont tenminste geen kindermisbruiker.. wat woon ik toch in een fijne wijk. Totdat een kindermisbruiker op bezoek is vanuit een andere stad, vanuit een ander land... dan denk je veilig te zijn. Niet dus! Zolang er mensen zijn die kinderen willen misbruiken zijn je kinderen niet veilig. Hoeveel websites je ook opzet met informatie over kindermisbruikers op bepaalde locaties! Vooral omdat de meeste misbruiksituaties voorkomt in familiesituaties.
We moeten iets doen tegen kindermisbruik. Klopt. Maar iemand die opstaat en iets onrealistisch als een pedopostcodecheck roept; is dat dan "iets doen"? Het is inspelen op onderbuikgevoelens, maar effectief zal het niet zijn. Veroordeelde misbruikers op het internet met naam en toenaam noemen mag niet en kan niet. Wettelijk niet en ethisch ook zeker niet.
Wat dan wel? Wanneer doe je wel iets? Wanneer kom je op voor overlevers van misbruik en wanneer doe je werkelijk iets aan preventie en bestrijding?
De volgende acties lijken verstandig:
1. Spreek met kinderen, met deskundigen, overlevers, ouders en pedofielen over misbruik. Een onderdeel van de oplossing ligt besloten in de samenwerking tussen deze verschillende groepen. Vraag hen naar herkenning en erkenning, preventie, bestrijding, etc.
2. Verhoog de strafmaat aangaande misbruik aanzienlijk, zodat er een afschrikwekkende boodschap van afstraalt.
3. Voer de aanwezige wetgeving vlot en beslist uit en pas een stevige strafmaat toe.
4. Zorg voor een goede samenwerking tussen politieregio’s en justitie, zodat misbruikers snel aangepakt kunnen worden.
5. Help overlevers, benadeelden en betrokkenen op constructieve wijze. Bundel de hulpverlening. Luister naar behoeften van kinderen en volwassenen en sluit daarbij aan.
6. Verbeter de werkwijze van hulpverleningsinstanties zodat ze dossiers bundelen en er een concreet hulpverleningsaanbod voorhanden is, waarbij alle relevante aspecten aan de (gezins)situaties aan elkaar verbonden worden.
7. Begeleid gezinnen waar een risicovol profiel (betreffende misbruik) zichtbaar is waar mogelijk in een vroegtijdig stadium.
8. Praat met pedofielen om hen te leren begrijpen. Betrek hen bij de totstandkoming van antwoorden op de vragen die er zijn aangaande de relaties tussen pedofilie en pedoseksualiteit
9. Maak intensiever gebruik van de aanwezige databases omtrent veroordeelde misbruikers. Denk bijvoorbeeld aan de afgifte van de verklaring omtrent gedrag (VOG). Breidt de reikwijdte van deze verklaring uit, zodat meer beroepsuitvoerenden en dienstverleners een VOG moeten overhandigen.
Dan doe je iets. Iets dat constructief is en structureel kan verbeteren! Dat is mijn mening!
Groeten Pat3766
bron:
http://www.odendaals.nl/Kindermisbruik.php
